Simcenter Hypermesh 2026.1 Yeni Özellikler

• Mühendislik ekipleri genellikle kapsamlı mesh içeren parça kütüphanelerine sahiptir, ancak isimler, revizyonlar veya klasör yapıları farklılık gösterdiğinde doğru modeli bulmak zaman alıcı olabilir. Hypermesh 2026.1, yazılıma entegre ShapeAI benzerlik eşleştirmesiyle desteklenen yeni özelliğiyle geometrik olarak benzer parçaları hızlı bir şekilde tanımlayarak en iyi eşleşmeyi doğrudan mevcut oturuma yükler. Araç, şekle göre arama yapar, bu nedenle isimler ve ID’ler uyuşmasa bile çalışır.
• Güvenilir bağlantı elemanları oluşturmak, özellikle manuel kurulumunda hataların önemli sorunlar çıkarabileceği büyük montajlar için, sonlu eleman modellemede genellikle en zaman alıcı adımlardan biridir. Hypermesh 2026.1, hem verimliliği hem de model doğruluğunu artıran bir dizi bağlantı elemanı geliştirmesiyle bu iş akışlarını kolaylaştırır.
• Milyonlarca eleman ve binlerce parça içeren büyük modellerde çalışma, çözücü için dışarı aktarma, alt sistem operasyonlarında önemli performans artışları sağlanmıştır.
• Yeni çizim (Sketch), geometri düzenleme ve oluşturma araçları
• Yeni ve geliştirilen mesh araçları ( CAD + FE-Geomtry)
• Yeni özelliklerle geliştirilen Dummy Pre-Simulation aracı
• Optistruct için yeni temas başlangıç durumu aracı (Initial Contact Status)

Simcenter Simlab 2026.1 Yeni Özellikler

• Simlab Parametrik, tüm CAD düzenleme adımlarını otomatik olarak yeniden üretmesine ve model kurulumunu tamamlamasına olanak tanıyacak şekilde Designcenter NX CAD modelleri için desteklenmektedir.
• Belirli bir hedef eleman boyutuna göre sahip şaft geometrilerini sadeleştirme, parçalar arasındaki boşlukları verimli bir şekilde kapatma ve delik doldurma aracındaki geliştirmeler.
• Seçilen veya tüm parçalara otomatik hexa, tetra ve mid mesh oluşturma aracı
• Cıvata gövdelerinin bulunduğu delikler için mesh kontrollerini otomatik olarak oluşturma imkanı
• Kullanıcılar artık PCB modellerinde eş zamanlı olarak birden fazla detaylı alt model oluşturabilir.
• Nonlienar analiz tanımlamalarının basitleştirilmesi birlikte hızlı model kurulumu
• Yakısanama sorunlarını giderme, her bir artış adımına dair daha net içgörü ve yakınsama sorunlarını daha kolay tespit etmeyi sağlayan çözücü entegrasyonu
• Otomasyona yönelik yeni komutlar

Simcenter 3D 2606 Yeni Özellikler

• Simcenter 3D, model kurulumu süreçlerini ve tekrarlayan görevleri basitleştiren yeni araçlara sahiptir
• Tasarım Keşfi: Daha güçlü konseptleri hızlıca bulmak için alternatif tasarımları erken aşamada değerlendirir.
• Çok adımlı doğrusal olmayan (Multistep Nonlinear) analiz model kurulumunda geliştirmeler
• Geliştirilen entegre çoklu fizik (Yapısal, termal, motion ve akustik)
• Onay döngülerini azaltmak için modelleri test verileriyle daha erken aşamada kıyaslamada dayanıklılık, dinamik ve korelasyon güncellemeleri

Simcenter Femap 2606 Yeni Özellikler

• Genişletilmiş Simcenter Femap/Zaero API Desteği: Arayüz içi model oluşturmayı ve otomasyonu destekler.
• Yeni Teamcenter Active Workspace Paneli: Simcenter Femap içinde tam entegre kurumsal veri yönetimi sunar.
• Daha Hızlı Sonuç İşleme: Büyük modellerde, doğrusal statik analiz (results envelopes) için 12 kata kadar daha hızlı sonuç alma imkanı.
• Doğrudan Simcenter Zona Zaero Metin Girdisi: Arayüz karmaşası yaşamadan gelişmiş aeroelastik veri setleri üzerinde tam kontrol sağlar.

The post Simcenter FE Modelleme Yazılımları Yeni özellikler appeared first on .

Bu videoda Altair SimSolid Kıdemli Başkan Yardımcısı Victor Apanovitch, geleneksel Sonlu Elemanlar Analizi (FEA) ile SimSolid arasındaki temel farklılıkları ve ortak noktaları paylaşıyor.

Altair SimSolid ile ilgili soru ve talepleriniz iletişim formunu kullanarak iletebilirsiniz.

Altair SimSolid yazılımını denemek için;

• Altair ONE Marketplace‘den indirebilirsiniz.
• Herhangi bir kurulum yapmadan bulut üzerinde ( SimSolid Cloud) kullanabilirsiniz.

The post Altair SimSolid’in Teorik Arka Planı appeared first on .

• Doğrudan Entegrasyon
• Modal Süperpozisyon

Doğrudan Entegrasyon daha az sınırlamaya sahiptir, ancak her frekans veya zaman adımı için Sonlu Eleman Modelinin (SEM) tüm Serbestlik Derecelerini (DOF) çözmesi gerektiğinden çok fazla hesaplama kaynağına ( RAM , CPU) ihtiyaç duyar.

Buna karşılık, Modal Süperpozisyon tekniği, daha az DOF kullanarak hareketin bir yaklaşımını bulmanızı sağlar. Bu nedenle, daha az hesaplama kaynağı tüketir ve bu da tekniği popüler hale getirir.

Bir SEM’de her düğümün birkaç DOF’u vardır. Doğrudan Entegrasyon tekniği, bu DOF’ların her birinin hareket denklemini çözecektir. Modal Süperpozisyon kullanıldığında, her bir doğal mod bir DOF’u temsil eder. Bu da şu soruya yol açar: Bir frekans veya geçici cevap analizinde hareketin iyi bir yaklaşımını elde etmek için kaç doğal mod gereklidir?

Bu soruyu yanıtlamadan önce, modal taban (base) kavramına bakalım.

ÖNEMLİ: Bu yazıda örnek olarak bir BIW’ın mesnetlenmiş modal analizleri kullanılmıştır. Bu sadece açıklama amaçlıdır.

Modal Taban

Modal taban, bir frekans veya geçici yanıtta kullanılacak doğal modlar kümesidir. Mühendislerin frekans veya geçici cevap simülasyonlarını çözmeden önce bir mod tabanı oluşturacaklarından bahsettiklerini duymak çok yaygındır.

Altair OptiStruct‘ta, bir SEM’den doğal modları çıkarmak için iki yöntem çok popülerdir: Lanczos ve Automated Multi-level Sub-structuring Eigenvalue Solution (AMSES).

Lanczos tanımları için EIGRL kartı kullanılır. Bir SEM’den doğal modları çıkarmak için kullanılan en popüler yöntemdir. Bu yazıdaki örnekler için Lanczos kullanılmıştır.

AMSES tanımlamaları için EIGRA kartı kullanılır. Lanczos yönteminden daha az hassastır, ancak daha az hesaplama kaynağı tüketir. Bu nedenle, AMSES çok sayıda doğal modun çıkarılmasını gerektiren problemler için tavsiye edilir.

Modal Süperpozisyonun bir diğer avantajı da mühendislerin ihtiyaç duydukları sayıda simülasyonda kullanmak üzere kendi modal tabanlarını oluşturup kaydedebilmeleri ve böylece hesaplama kaynaklarından tasarruf edebilmeleridir. Örneğin: bir mühendis, tüm ekibe dağıtılacak olan modal tabanı oluşturabilir. Ardından, her ekip üyesi farklı frekans ve geçici cevap simülasyonları gerçekleştirecektir. Altair OptiStruct’ta bu, EIGVRETRIEVE ve EIGVSAVE yük durumu (loadcase) kullanılarak gerçekleştirilebilir.

Etkin Kütle ( Effective Mass )

Yapı mesnetlenmişse, etkin kütle her bir doğal modun önemini değerlendirmek için kullanılabilir. Bir modal tabanın kalitesini kontrol etmenin en popüler yollarından biridir.

Etkin kütle, her bir doğal modun kinetik enerjisini ölçmenin dolaylı bir yoludur. Belirli bir doğal mod için her yönde hareket eden kütle miktarıdır. Sonuç olarak, etkin kütle değerleri kütle birimleri veya eylemsizlik momentleri birimleri cinsindendir.

Altair OptiStruct kullanarak etkin kütleyi elde iki tanımlama yapmak gerekir:

OUTPUT,HGEFFMASS [ etkin kütleyi Altair HyperGraph‘da açılabilen bir dosya formatına yazar.]
PARAM,EFFMAS,YES [ modal katılım faktörünü ve etkin kütleyi ASCII formatındaki OUT dosyasının içine yazar. ]

Aşağıda, EFFMAS tanımlandığında OUT dosyasına yazılanlara bir örnek verilmiştir:

Görüldüğü gibi Altair OptiStruct, belirli bir rijit gövde DOF’unda çıkarılan tüm doğal modların etkin kütle toplamını sunar. Mühendisler her bir toplamı modelin toplam kütlesi ve toplam atalet momenti ile karşılaştıracaktır. İyi bir uygulama, tüm DOF’lardaki etkin kütlenin %80’inin hareketin iyi bir yaklaşımına yol açacağını düşünmektir. Bu örnekte 12 doğal mod çıkarılmıştır:

Tüm DOF’larda etkin kütlenin %80’ini elde etmek için 120 doğal mod çıkarılmalıdır.

Çoğu DOF için, etkin kütlenin %50’sinden fazlası ilk 12 doğal modda yoğunlaşmıştır. Bunun istisnası sadece X-TRANS’tır. Bu nedenle, sadece ilk 12 doğal modu göstermeye devam edelim.

Kütle ve atalet momentleri farklı birimlere sahip olduğundan, birçok mühendis yüzdeleri kullanmayı sever. Bu şekilde, tüm DOF’lardaki etkin kütle miktarı birlikte görselleştirilebilir.

Turuncu renkle vurgulanan değerler, her bir DOF için en yüksek etkin kütleye sahip doğal modları belirtir. Bunlar söz konusu DOF için ana modlar olarak kabul edilebilir. Sarı ile vurgulanan değerler, belirli bir DOF için yüksek etkin kütleye sahip doğal modlardır. Bunlar önemli modlardır.

Turuncu ve sarı ile vurgulanan değerler kullanılarak aşağıdaki özet oluşturulabilir:

Ana ve önemli modları hedef alan tasarım değişiklikleri yapının dinamik tepkisi üzerinde yüksek etkiye sahiptir.

Normalde, mühendisler etkin kütle tablosunu daha çekici görünmesi için elektronik tablo yazılımı kullanarak yüzde cinsinden biçimlendirirler. Örneğin, önemli doğal modları hızlı bir şekilde işaretlemek için 3D çubuk grafikleri kullanabilirsiniz.

Altair HyperGraph da benzer özellikler sunmaktadır. Ancak, her bir DOF için çıkarılan tüm doğal modların etkin kütle toplamı %100 olarak kabul edilir. HGEFFMASS kullanılarak bir MASS.MVW dosyası oluşturulur. Aşağıda bu örnek için oluşturulan bir çizim yer almaktadır:

Tasarım Değişiklikleri

Bir doğal modun frekansını veya cevabını artırmak veya azaltmak için genellikle tasarım değişikliklerine ihtiyaç duyulur. Karmaşık montajlarda, çalışmanın en verimli yolu kinetik ve gerinim enerjisini kullanmaktır. Temel olarak, mühendisler en verimli modifikasyonun nerede yapılabileceğini işaretlemek için parça veya bileşen başına enerji değerlerini toplayacaklardır.

Altair OptiStruct kullanılarak, kinetik ve gerinim enerjilerini elde etmek için aşağıdaki çıktılar istenir:

EKE: her bir eleman için kinetik enerji talep eder.
ESE: her bir eleman için gerinim enerjisini talep eder.

Aşağıdaki videoda, Altair HyperView kullanılarak parça veya bileşen bazında kinetik ve gerinim enerjisinin toplamının nasıl oluşturulacağı gösterilmektedir:

Artık gerinme ve kinetik enerji toplamına sahip olduğumuza göre, en düşük doğal modun frekansını artırmak istediğimizi varsayalım. İlk adım, hangi parça veya bileşenin en yüksek gerinim ve kinetik enerji toplamına sahip olduğunu işaretlemek olacaktır:

Bir doğal modun frekansını yükseltmek için, yüksek gerinim enerjisine sahip parçaların sertliğini artırabilir veya en yüksek kinetik enerjiye sahip parçaların kütlesi azaltılabilir. Bu örnekte, yan gövdenin sertliğini artırabilir (CH-CBN-OUTER-L ve CH-CBN-OUTER-R) veya tavanın kütlesini azaltabilir (CH-ROOF). Her iki modifikasyonu da gerçekleştirelim ve frekansları karşılaştıralım:

Görüldüğü üzere, tavan kütlesinin azaltılması en iyi sonucu vermektedir.

Bu strateji diğer doğal modlar için de uygulanabilir. Unutmayın, ana veya önemli modlarda yapılan değişiklikler yapının dinamik tepkisi üzerinde daha büyük etkiye sahiptir.

Altair Simülasyon yazılımları veya proje hizmetlerimiz için bizimle iletişime geçebilirsiniz.

The post Etkili tasarım değişiklikleri için modal analiz sonuçlarının kullanımı appeared first on .

Sonuç olarak, mühendislere anten yerleştirme uygulamaları için titiz ancak verimli bir çözüm sunulur. Hibritleştirilmiş FEM / MLFMM çözücünün nasıl etkinleştirileceğini öğrenmek için aşağıdaki videoyu izleyin.

Altair Feko eğitim videoları –> İZLEYİN

The post FEM / MLFMM hibrid çözücüsü ile anten yerleşimi çözümü appeared first on .

Altair FEKO Çözüm Yöntemleri

Altair FEKO içerisinde yer alan çözücüler aşağıda yer almaktadır:

1. Method Of Moments (MoM).
   Bu yöntem dielektrik yönteme bağlı olarak alt kategorilere ayrılmaktadır.
   • Yüzey mesh kullanan sonlu dielektrik nesneler için SEP (Surface Equivalence Principle)
   • Sonsuz düzlemsel dielektrikler için (Green functions)
   • Hacim mesh kullanan sonlu dielektrik nesneler için VEP (Volume Equivalence Principle)
2. Finite Element Method / Method of Moments (FEM/MoM hybrid)
3. Finite Element Method / Multilevel Fast Multipole Method (FEM/MLFMM hybrid)
4. Method Of Moments / Physical Optics (MoM/PO hybrid)
5. Method Of Moments / Physical optics with large element meshing (MoM/LE-PO hybrid)
6. Method Of Moments / Uniform Theory of Diffraction (MoM/UTD hybrid)
7. Multilevel Fast Multipole Method (MLFMM)
8. Ray-Launching Geometrical Optics (RL-GO) based on ray launching
9. Finite Difference Time Domain (FDTD)

* Yalnızca 3 ana dielektrik yöntemi listelenmiştir. Geometrik ve elektriksel olarak ince dielektrik yapılar için “dielectric coating” ve “Thin dielectric Sheet” gibi başka yaklaşımlarda bulunmaktadır.

Tüm çözücüler/çözüm tipleri aynı lisansla kullanılmaktadır, ek lisans alımına gerek bulunmamaktadır.

MoM for finite dielectrics with SEP:

Bu yöntem genellikle düşük geçirgenliğe (permittivity) (tipik olarak 4’ten düşük) sahip sonlu boyutlu dielektrikler için seçilir. Yapı elektriksel olarak büyük hale gelirse (birkaç dalga boyu ve daha uzun), MLFMM yöntemi FEM ile birlikte kullanılmalıdır.

MoM with infinite planar dielectrics (Green’s functions):

Bu yöntem, düzlemsel sonsuz çok katmanlı alt tabakaları modellerken tercih edilen yöntemdir. Mikroşerit anten tasarımları örnek olarak verilebilmektedir.

Bu yöntem, Green fonksiyonlarındaki manyetik akım fonksiyonu nedeniyle açıklık kuplajlı modeller için son derece verimlidir.

MoM for finite dielectrics with VEP:

Bu yöntem, elektriksel olarak küçük (tipik olarak lambda/10 veya daha küçük boyutta) dielektrik problemleri veya bir ferrit çekirdek gibi çok yüksek permittivity veya permeability değerlerine sahip problemlerin modellenmesinde kullanılmalıdır.

Ayrıca, çok ince bir alt tabaka veya tek katmanlı bir radom gibi büyük ancak çok ince bir dielektrik katman için de kullanılabilir. (SEP veya FEM / MoM kullanıldığında çok fazla bilinmeyenle sonuçlanmaktadır)
Genel olarak, formülasyon düşük frekanslarda diğerlerinden daha kararlı olduğu için VEP yöntemi düşük frekanslarda seçilmelidir. MLFMM ile birlikte kullanıldığında, iyi bir yakınsama elde edilir.

Hybrid finite element method / method of moments (FEM/MoM):

Modelde, yüksek permittivity değerine sahip dielektrikler (kabaca 4’ten yüksek) olduğunda veya homojen olmayan dielektrik yapılar için MoM/FEM hibrit yöntemi kullanılmalıdır. Cep telefonu ve insan kafasının bir arada modellendiği, baz istasyonu ve insan modeli için SAR hesaplamalarının yapıldığı problemler veya birkaç dielektrik katmandan oluşan mikroşerit anten yapıları örnek olarak verilebilir. Hesaplama kaynaklarını önemli ölçüde azaltmak için genel olarak model bir kapalı dielektrik hava katmanı (permittivity=1) ile kaplanır.

FEM / MoM için bu teknik, FEKO Example Guide içerisindeki dielektrik rezonatör (DRA) örneğinde kullanılmaktadır.

FEM, sadece ışıma yapmayan metalik problemlerde kendi başına kullanılabilmektedir. FEKO Example Guide içerisindeki (E.2.2 S-Parameter Coupling in a Stepped Waveguide Section (FEM)) buna güzel bir örnektir.

Hybrid finite element method / multilevel fast multipole method (FEM/MLFMM):

FEM/MoM hibrit çözümündeki geometrinin MoM kısmı elektriksel olarak büyük hale geldiğinde veya FEM bölgesinin yüzey alanı elektriksel olarak genişlediğinde FEM/MLFMM yöntemi kullanılabilmektedir. Bu işlem CADFEKO arayüzünde Solver Settings içerisindeki “Solve model with the multilevel fast multipole method (MLFMM)” seçeneği ile aktif hale getirilebilmektedir. Buna örnek olarak, uçak üzerine yerleştirilmiş, dielektrik yapılar içeren bir anten olabilir.

Elbette, FEM/MoM veya FEM/MLFMM’nin benzer miktarda hesaplama kaynağı kullanacağı durumlar olacaktır. Böyle bir durumda iki yöntemden herhangi biri işe yarayacaktır, ancak simetrinin FEM/MoM’de kullanılabileceği unutulmamalıdır. MLFMM çözümü içeren herhangi bir çözüm için yalnızca geometrik simetri kullanılabilmektedir.

Multilevel fast multipole method (MLFMM):

Bu yöntem, FEKO’da elektriksel olarak büyük problemler için tercih edilen yöntemdir. Bu bir asimptotik çözücü değildir ve bu nedenle ileri seviyede kullanıcı tecrübesi gerektirmemektedir. Boyut olarak birkaç dalga boyundan büyük metalik veya düşük permittivity değerine sahip dielektrik problemlerde bu yöntem kullanılabilmektedir. Ghz seviyelerindeki bir araba modeli veya 150 Mhz’deki 100 metrelik bir gemi problemi örnek olarak verilebilir.

Physical optics hybridised with the MoM (MoM/PO):

Bu, yüksek frekans asimptotik çözücülerden biridir. MLFMM için hesaplama kaynakları çok büyük olduğunda, ancak mesh sayısı hala uygun olduğunda seçilir ( (tipik olarak birkaç milyondan fazla değildir). 500 MHz’de 100+ metre uzunluğunda bir gemi veya bir reflektör anten örnek olarak verilebilmektedir.

Physical optics with large element meshing hybridised with the MoM (MoM/LE-PO):

Teknik olarak FEKO’da farklı bir teknik olmasa da, büyük mesh elemanları kullanması, eleman sayısını 5 ila 10 kat azaltarak PO tekniğinin üst sınırını genişlettiği için ayrı olarak ele almaya değmektedir. PO için mesh elemanı boyutu tipik olarak dalga boyunun yaklaşık 1 / 5’i ile 1 / 10’u arasında iken LE-PO yönteminde dalga boyunun 2 katı boyutu kadar ayarlanabilmektedir.

Uniform theory of diffraction hybridised with the MoM (MoM/UTD):

Yüksek frekanslı asimptotik yöntemlerden biridir. MLFMM ve MoM / PO için hesaplama kaynaklarının çok yüksek olması durumunda seçilmektedir. Birkaç GHz’de bir gemi örnek olarak verilebilmektedir. UTD’nin yararı, hesaplama kaynaklarının frekansa (elektrik boyutu) bağlı olmamasıdır.

Ray-launching geometrical optics (RL-GO):

Bu yöntem, elektriksel olarak büyük dielektrik ve metalik problemler için kullanılır. Birkaç GHz’deki bir geminin RCS hesaplamalarında veya lens anten yapılarında kullanılabilmektedir.

Finite difference time domain (FDTD):

Bu teknik, küçük ila orta büyüklükteki geniş bant problemleri için çok uygundur. Sonlu bir dielektrik tabaka üzerindeki mikroşerit devre veya Vivaldi anteni örnek olarak verilebilmektedir.

Uygun Çözücü Nasıl Seçilir?

Hangi tekniğin kullanılacağı her zaman net olmayabilir. Kullanıcılar kararlarını çözüm hızı, bellek kullanımı, doğruluk, model kurulum karmaşıklığı veya uygulama türü gibi faktörlere göre yapabilmektedir. Doğruluk için kullanıcılar tam dalga tekniğiyle başlamak isteyebilir. FEKO’daki tam dalga teknikleri PO, UTD ve RL-GO yöntemleri dışında yukarıdaki tüm çözüm yöntemleridir. Temel problem bellek kullanımı ise ve modeller birkaç dalga boyundan büyükse, kullanıcılar MLFMM, PO, UTD veya RL-GO yöntemlerini seçebilir.

Aşağıdaki tablo karmaşıklık, hesaplama kaynakları ve doğruluk için her tekniği özetlemektedir. Bu tablo, yukarıda verilen uygulama türlerine ve örneklere dayanmaktadır. Asimptotik çözücülerin doğruluğunun genellikle tam dalga tekniklerinden daha düşük olduğu gösterilse de, dikkatli bir şekilde uygulanırsa tam dalga teknikleri kadar doğru sonuçlar verebilmektedir.

Sonuç

Altair FEKO, genel olarak kullanıcıları daha iyi bir teknik kullanıp kullanılamayacağı konusunda uyarmaz, ancak çok özel birkaç durum vardır. Homojen olmayan mesh yapısı, yetersiz bellek durumları, genel modelleme hataları gibi durumlar her zaman uyarı şeklinde verilmektedir. Yeni bir projeye başlamadan önce hangi tekniğin kullanılacağından emin olmayan kullanıcılara FEKO help içerisinde yer alan açıklamaların okunması tavsiye edilmektedir.

Altair Feko eğitim videoları –> İZLEYİN

The post Altair FEKO’da hangi çözüm yönteminin kullanılacağına nasıl karar verilir? appeared first on .

Bunu için yapmanız gereken işlemler ;

1- ) Sonuç dosyasını ( H3D, A01, op2, odb, rst , d3plot vb.) Altair HyperView yazılımında açınız.

2- ) Animasyon aracı kullanarak dışarı aktarmak istediğiniz zaman dilimine (time step) getiriniz.

3- ) File –> Export –> Solver Deck seçimiyle (Ctrl+ E) Export Deformed Shape penceresini açınız. Altair OptiStruct (*.fem), Altair RADIOSS (*.RAD) , *.inp, *.key veya STL formatında modeli dışarı aktarınız (export)

The post Deforme olmuş modeli Altair HyperView’den dışarı nasıl aktarabiliriz ? appeared first on .

The post OptiStruct Implicit – Temel sonlu eleman analizleri appeared first on .