Bu makale gerinim pullarının nasıl çalıştığını, konuyla ilgili gerinim ve gerilme arkaplan bilgilerini, bunların doğru kullanımı ve uygulamaları için dikkat edilmesi gereken hususları açıklamaktadır.

İçerik Tablosu

1. Gerilme Nedir?
2. Gerinim Nedir?
3. Gerilme ve Gerinim Neden Ölçülür?
4. Gerinim Pulu nedir?
5. Ölçüm Prensipleri
6. Wheatstone Köprüsü
7. Uygulama Örneği
8. Temel Gerinim Pulu Konfigürasyonları
   8.1 Çeyrek Köprü
   8.2 Yarım Köprü
   8.3 Tam Köprü
9. Yönlülük
10. Gerinim Pulunun İcadı

1.Gerilme Nedir?

Gerinim pulu ölçümlerinin amacını anlamak için gerilim ve gerinim kavramlarını anlamak faydalı olacaktır.

Gerilme, bir cismin uygulanan bir kuvvete verdiği iç tepkidir ( Şekil 1 ).

Gerilme, uygulanan kuvvetin cismin kesit alanına bölünmesiyle elde edilir. ( Denklem 1 ).

Burada:

• σ, Pa veya psi birimleriyle ifade edilen gerilmedir.
•  F, uygulanan kuvvettir.
•  A, cismin kesit alanıdır.

 2. Gerinim Nedir?

Uygulanan kuvvet karşısında cisimlerde deformasyon oluşur. Cisim, uygulanan kuvvet yönünde uzayacaktır ( Şekil 2).

Uzunluktaki değişimin cismin ilk uzunluğuna oranı gerinim olarak adlandırılır (Denklem 2).

Burada:

• ε , gerinimdir.
• ΔL, silindir uzunluğundaki değişimdir.
•  L, silindirin ilk uzunluğudur.

3.Gerilme ve Gerinim Neden Ölçülür?

Gerilme, dayanım analizlerinde önemli bir niceliktir. Yüksek gerilme ürünlerde kusurlara ve yorulma hasarına neden olabilir. Parçalar tipik olarak belirli bir “tasarım ömrüne” sahip olacak şekilde tasarlanır. Örneğin, otomotiv üreticileri 10 yıl veya 100.000 mil aktarma organı garantisi sunabilir. Bu durumda, güç aktarma organını en azından garanti süresi boyunca çalıştırmanın neden olduğu gerilmelere dayanabilecek şekilde tasarlayacaklardır.

Bir parça üzerine gelen gerilmeler hedeflenenin altındaysa, tasarımcı diğer özellikleri iyileştirmek için (üretim maliyetlerini azaltmak, ağırlığı azaltmak, yakıt ekonomisini iyileştirmek vb.) malzemeyi kaldırarak tasarımı iyileştirmeye çalışabilir.

Gerilme ölçülmesi zor bir niceliktir. Bazı sensörler gerilmeyi direkt olarak ölçer (beton gerilme sensörleri, toprak gerilme sensörleri), ancak tipik olarak gerilme, bir nesne üzerindeki gerinim ölçülüp daha sonra Hooke kanunu kullanılarak bu gerinimin gerilmeye dönüştürülmesiyle dolaylı olarak ölçülür ( Denklem 3 ).

Burada:

•  σ, gerilmedir.
•  E, Young Modülüdür (bir malzeme özelliği).
•  ε gerilmedir.

Elastik bölgede, bir malzemenin gerilmesi ve gerinimi arasında doğrusal bir ilişki vardır ( Şekil 3 ). Doğrusal bölgedeki gerilme-gerinim eğrisinin eğimine Young Modülü denir.

Ortaya çıkan gerilme ve gerinimin zamana bağlı verilerini kullanarak, ilgilenilen bir cismin yorulma ömrü tahmin edilebilir.

4.Gerinim Pulu nedir?

Gerinim, gerinim pulu adı verilen bir sensör ile ölçülür. Bir gerinim pulu, tipik olarak dikdörtgen bir ızgara şeklinde bükülmüş ince metal bir telden yapılan, tek eksenli bir transdüserdir. Gerinim pulları, dirençlerindeki değişikliği bir nesnedeki gerinim ile ilişkilendirerek çalışırlar.

Gerinim pulunun önemli karakteristikleri Şekil 4’te vurgulanmıştır.

İnce Direnç Teli: Gerinim pulunun “gerinim algılama” elemanı, dikdörtgen şeklinde bükülmüş ince bir direnç telidir. 

Aktif Uzunluk: Gerinim pulu tek eksenli bir sensördür. Ölçerin aktif uzunluğu yönündeki gerinimi ölçer. Test nesnesinin gerinim alanı biliniyorsa, gerinim pulu maksimum asal gerinme yönünde yapıştırılmalıdır. Gerinim alanı bilinmiyorsa, bir rozet tipi gerinim pulu kullanılabilir.

Ölçüm Izgara Alanı: Bir gerinim pulu, ölçüm ızgara alanı üzerindeki ortalama gerinimi ölçer. Daha küçük bir ızgara alanı, daha yerel bir gerinim ölçümü ile sonuçlanacaktır. Buna karşın, daha küçük ızgara alanlarına sahip gerinim pulları, ısıyı uzaklaştırmada daha kötüdür. Bu durum ölçer performansını etkileyebilir.

Transvers Uzunluğu: Bir gerinim puluna, aktif yönü dışında bir yönden etkiyen gerinimler, gerinim ölçümünde hatalara yol açacaktır. Bu hatanın büyüklüğü, ölçerin transvers hassasiyeti ile ilişkilidir (yani ölçerin asal eksen dışındaki yönlerde oluşan gerinime ne kadar hassas olduğuyla ilişkilidir).

5. Ölçüm Prensipleri

Bir gerinim pulu, gerinimi ölçmek için 2 prensibi kullanır. Bunlardan ilki bir telin direncinin, bu telin uzunluğuna ve kesit alanına bağlı olmasıdır. Eğer uygulanan bir yükle, telin uzunluğu veya kesit alanı değişirse, direnci de değişecektir. Bir tel parçasının direnci Denklem 4 ile ifade edilir.

Burada:

•  R, Ohm cinsinden ifade edilen, telin elektrik direncidir.
•  L, telin metre cinsinden uzunluğudur.
•  ρ , malzemenin özdirencidir. Özdirenç, sıcaklığa göre değişen içyapısal bir malzeme özelliğidir.
•  A, telin kesit alanıdır.

İkincisi, telin direncindeki değişimin gerinim ile ilişkilendirilebilmesidir. Bu, Gösterge Faktörü (Gauge Factor) olarak bilinen bir özellikle kontrol edilir( Denklem 5 ).

Burada:

• GF, gerinim pulunun gösterge faktörüdür.
• ΔR/R, ölçerin direncindeki değişikliğin nominal (anma) direncine bölümüdür.
• ε  ölçülen gerinimdir.

Bir gerinim pulunun nominal (anma) direnci, başka direnç değerleri de olmasına rağmen tipik olarak 120 veya 350 ohm’dur.

Bir gerinim pulu, bir test parçası üzerine, bu parçada meydana gelen gerinimi ölçere iletecek şekilde yapıştırılır.

Test parçası üzerine bir yük etkidiğinde, parça deforme olacaktır. Bununla birlikte, parça üzerine yapıştırılmış gerinim pulunda da deformasyon oluşacaktır. İnce direnç teli uzar (çekme) veya kısalır (basma). Telin uzunluğu ve kesit alanı değiştiğinden dolayı, direnci de değişecektir. Daha sonra Denklem 4 ve 5, ölçülen gerinimi hesaplamak için kullanılabilir.

6. Wheatstone Köprüsü

Gerinimi ölçmek için, gerinim pulunun direncindeki değişimi ölçmek gerekir. Gerinim ölçmek için dirençteki değişikliğin bir voltaja dönüştürülmesi gerekir. Bu, bir Wheatstone köprüsü kullanılarak gerçekleştirilir. Wheatstone köprüsü, dirençteki küçük değişiklikleri algılayabilen bir gerilim bölücü devredir. Wheatstone köprüsünün iki farklı tasviri Şekil 5’te gösterilmektedir. Wheatstone köprüsü tipik olarak solda gösterildiği gibi çizilir. Sağdaki şema, elektrik altyapısı olmayan birinin daha kolay anlamasını sağlayacaktır.

Köprü, bir besleme gerilimi ve dört dirençten oluşan bir devredir. Vout etiketli, köprü üzerindeki voltaj ölçülecektir.

Köprüye voltaj verildiğinde, R1 = R2 = R3 = R4 ise Vout sıfır olacaktır. Buna, köprünün dengede olması denir. Şimdi, R1’in başlangıçta R2, R3 ve R4 ile aynı dirence sahip olan bir gerinim pulu G1 ile değiştirildiğini düşünelim ( Şekil 6 ). Köprüye yük uygulanmazsa, gerinim pulunun direnci değişmez. Bu nedenle, Vout sıfır olarak kalır.

Gerinim pulu bir kuvvete maruz kalırsa deforme olacaktır. Bu deformasyon, ölçerin direncinde küçük bir değişikliğe neden olacaktır. Direnç değiştiği için köprü artık denge halinde değildir ve Vout’ta bir gerilim ölçülecektir. Bu gerilim Denklem 6’ya göre hesaplanabilir.

Burada:

•  R1, R2, R3 ve R4, Direnç 1, 2, 3 ve 4’ün dirençleridir.
•  VOut, 1 ve 2 noktaları arasında ölçülen gerilimdir.
•  VSupply, Wheatstone köprüsünün besleme gerilimidir.

Gerinim daha sonra Denklem 7 kullanılarak hesaplanabilir :

Burada:

•  Vout/Vsupply, çıkış geriliminin besleme gerilimine oranıdır.
•  GF, gerinim pulunun gösterge faktörüdür.
•  N, Wheatstone köprüsündeki ölçer sayısıdır.
• ε , Wheatstone köprüsü tarafından ölçülen gerinimdir.

7. Uygulama Örneği

Bir wheatstone köprüsüne tek bir gerinim pulu yerleştirilmiştir ( Şekil 7). G1, R2, R3 ve R4’ün tümü 350 Ohm nominal dirence sahiptir. Devreye beslenen gerilim 5 volttur. Bir yük uygulandığında G1’in direnci pozitif 0,07 ohm değişmiştir.

Wheatstone köprüsünün çıkış voltajını ve ölçülen gerilimi hesaplayın.

Vout, Denklem 6 yeniden düzenlenip çözülerek bulunabilir.

Çıkış geriliminin hesaplanmasının ardından, ölçülen gerinim Denklem 7 kullanılarak hesaplanabilir.

Elde edilenler tekrar düzenlenip çözüldüğünde:

Ölçülen gerinim küçük ve boyutsuz olduğundan, bu değeri göstermenin yaygın bir yolu 10e6 ile çarpmak ve µm/m veya µε olarak göstermektir: 100 µm/m veya 100 µε .

Bu örnek, gerinim pullarının birkaç önemli yönünü vurgulamaktadır:  

• Wheatstone köprüsünden ölçülen çıkış voltajı çok küçüktür, genellikle mikrovolt seviyesindedir. Bu düşük seviyeler nedeniyle, gerinim pulu ölçümleri elektrostatik etkileşime duyarlı olabilir.

• Wheatstone köprüsünün çıktısı, ya besleme gerilimi artırılarak ya da köprüyü daha fazla aktif gerinim puluyla oluşturarak arttırılabilir. Yüksek besleme voltajları, ölçerde aşırı ısınmaya ve termal gerinim nedeniyle hatalara neden olabilir.

• Gerinim sensörleri oransaldır. Çoğu sensör, bir mühendislik niceliğiyle orantılı bir voltaj çıkışı verir (örneğin bir ivmeölçer için mV/g). Gerinim pulu, gerinim ile orantılı (mV/V/e ) bir gerilim oranı (Vout/Vsupply) şeklinde çıkış verir.

8. Temel Gerinim Pulu Konfigürasyonları

Gerinim pulu ile ölçüm yapabilmek için eksiksiz bir Wheatstone köprüsü olmalıdır. Aşağıda, Şekil 8’de gösterildiği gibi yalnızca tek bir gerinim pulu kullanılıyorsa, köprünün geri kalanı veri toplama sisteminde tamamlanmalıdır.

Hepsi Wheatstone Köprüsüne dayanan üç temel gerinim pulu konfigürasyonu vardır. Bunlar; çeyrek köprü, yarım köprü ve tam köprüdür.

Wheatstone köprüsündeki gerinim pullarının sayısı ve yönü; köprünün hassasiyetini, ölçülebilen gerinme türlerini (eğilme, eksenel, burulma), sıcaklıktan ve elektromanyetik etkileşimlerden dolayı oluşan hataları telafi etme yeteneğini belirleyecektir.

8.1. Çeyrek Köprü

Aşağıda bir çeyrek köprü gösterilmiştir. Bir (1) aktif gerinim puluna ve üç (3) yüksek hassasiyetli dirence sahiptir ( Şekil 9 ). Çeyrek köprü, yalnızca bir ölçerin kurulumunu gerektirdiğinden en yaygın gerinim pulu konfigürasyonudur.

Ancak, çeyrek köprü diğer konfigürasyonlardan daha düşük bir hassasiyete sahiptir ve ölçer üzerindeki termal etkilerden kaynaklanan hataları htelafi edemez. Çeyrek köprü, yalnızca bir nesne üzerindeki birleşik gerinimi ölçebilir. Eğilme ve eksenel gerinimleri birbirinden ayıramaz.

8.2. Yarım Köprü

Bir yarım köprünün iki (2) aktif gerinim pulu ve iki (2) yüksek hassasiyetli direnci vardır ( Şekil 10 ). Yarım köprü, kurulum için çeyrek köprüden daha fazla çaba gerektirir ancak daha yüksek bir ölçüm hassasiyetine sahiptir.

Gerinim pullarının yönüne bağlı olarak, yarım köprü, termal gerinimleri telafi edebilir ve eğilme ile eksenel gerinimi ayırt edebilir.

8.3.Tam Köprü

Bir tam köprüde dört (4) aktif gerinim pulu bulunur ( Şekil 11 ). Tam köprü, enstrümantasyon için en fazla çabayı gerektiren konfigürasyondur, ancak en yüksek hassasiyete sahiptir. Tam köprü, termal etkileri telafi edebilir ve ortak mod zayıflatması ile elektromanyetik etkileşimin etkilerini azaltabilir.

Bir tam köprü doğru şekilde konfigüre edildiğinde eksenel veya eğilme gerilmelerini ve bir mil üzerindeki torku ölçmek için kullanılabilir. Tam köprüler, yük hücreleri veya basınç transdüserleri gibi daha karmaşık sensörlerin temelidir.

9. Yönlülük

Gerinim pulları, aktif yönlerindeki gerinimi ölçerler. Bir test nesnesinin enstrümantasyonu sırasında ölçerin yönünü dikkate almak çok önemlidir. Aşağıda, Şekil 12’de bir örnek gösterilmektedir.

Silindir, dikey yönde bir basma gerinmesine neden olacak bir basma kuvvetine maruz kalmaktadır. Ölçerin aktif uzunluğu gerinim ile aynı yönde olduğundan, sol taraftaki ölçer, basma yükünün neden olduğu gerinimi doğru bir şekilde ölçecektir.
Sağdaki ölçer ise, basma gerinimini doğru ölçmeyecektir. Uygulanan yükten kaynaklanan poisson gerinimini ve göstergenin transvers hassasiyetinden dolayı oluşan bir miktar gerinimi ölçecektir. Uygulanan kuvvet nedeniyle oluşan toplam basma gerinimini ölçmeyecektir. Gerinim pulu oryantasyonunun önemi nedeniyle, uygulanan yükün yönünün bilinmediği gerinim alanlarını ölçmek için rozet tipi gerinim pulları yaygın olarak kullanılır.

10.Gerinim Pulunun İcadı

Modern yapışık tel dirençli gerinim pulu ( Şekil 13 ), 1938’de California Teknoloji Enstitüsü’nden (Caltech) Edward E. Simmons ve Massachusetts Teknoloji Enstitüsü’nden (MIT) Arthur C. Ruge tarafından icat edilmiştir.

MIT, “ilginç” olmakla birlikte gerinim pulunun fazla potansiyel göstermediğini söyleyerek Ruge’un buluşunun haklarını serbest bırakmıştır.

Daha fazla bilgi ve talepleriniz için yukarıdaki resime tıklayarak bizimle iletişime geçebilirsiniz.

The post Gerinim Pulu (Strain Gauge) Nedir? appeared first on .

Uygun bir besleme voltaj seviyesi seçerken, iki karşıt husus vardır:

• Yüksek Voltaj – Yüksek bir voltaj beslemesi, ölçümün sinyal / gürültü oranını artırır.
• Düşük Voltaj – Düşük voltaj beslemesi, gerinim pulu ölçümündeki ısıl kaynaklı hataları azaltır.

Bu nedenle; yüksek voltaj, bir sinyalden gürültü noktasına göre bir gerinim pulu ölçümünü geliştirirken, termal olarak uyarılan hatalar oluşturabilir. Kaliteli bir ölçüm sağlamak için uygun bir denge koşulu gereklidir.
Bu makalede, sinyal seviyelerinin ve termal hataların yanı sıra uygun voltaj değerlerinin seçilmesi için stratejiler de tartışılmaktadır.

Sinyal Seviyeleri

Gerinim puluna verilen voltaj ne kadar yüksek olursa, belirli bir yük için ölçüm sırasında gerinim pulundan geçen sinyal o kadar yüksek olur.
Bu, elektromanyetik alan gibi sorunların önlenmesine yardımcı olur. Gerinim pulu sinyalleri, tipik olarak mikrovolt aralığındadır ve telleri elektriksel gürültü ile kolayca ezilebilirler. Örneğin, güç hatlarının yakınında bulunan gerinim pulu telleri (Şekil 1) elektriksel olarak indüklenen sinyalleri kolaylıkla alabilirler.

Yüksek bir besleme voltajı kullandığımızda tellerdeki gerilme sinyalleri de daha kuvvetli olacaktır ve herhangi bir elektromanyetik gürültünün sinyal üzerinde daha az bir etkisi olacaktır.
Genel olarak, termal sapma veya köprü yanması gibi ek sorunların ortaya çıkmaması durumunda daha yüksek bir voltaj istenir.

Termal Hatalar

Termal sapma, gerinim ölçümünde bir hatadır ve gerinim pulu veya ölçüm sistemindeki, kendinden üretilen ısıdan kaynaklanır. Bu ısı, gerinim ölçümünde gerçekte test nesnesinin deformasyonuna bağlı olmayan, belirgin bir değişikliğe neden olur.
Gerinim puluna verilen voltaj ne kadar yüksek olursa, akımın aktığı teller boyunca daha fazla ısı oluşur. Bu, bir tost makinasının içindeki ısıtma elemanlarının nasıl çalıştığına benzer. İdeal olarak, termal sorunları önlemek için ısı, oluşturulduğundan daha hızlı atılmalıdır.

Isı, şu sebepler yüzünden hatalı bir gerinim pulu ölçümlerine neden olabilir:

• Gerinim pulunu test nesnesine göre genişletmek veya daraltmak.
• Isı nedeniyle pulun direncini değiştirmek. Bir gerinim pulu, normal olarak test nesnesinin deformasyonu nedeniyle direnç değişimini kullanarak gerinimi ölçer.
• AC ve DC gerinimleri için gauge faktör hassasiyetini değiştirmek.

Bir gerinim pulunun termal davranışını belirleyen üç ana özelliği vardır:

• Pul Direnci – Pul direnci ne kadar düşükse, verilen bir besleme voltajı için çekilen akım / güç (P=V^2/R) o kadar yüksektir. Yani, 120 Ohm dirence sahip pul, 350 Ohm’luk bir puldan daha kötü bir termal performansa sahip olacaktır, çünkü belirli bir voltaj için daha fazla güç çekmektedir.
• Termal İletkenlik – Gerinim pulunun monte edildiği yapının ısıl iletkenliği (λ) ne kadar yüksek olursa, daha iyi ısı dağılımı sağlanır. Örneğin, bir plastik yapı, ısıyı çelik yapıdan daha yavaş dağıtır.
• Güç Yoğunluğu – Güç yoğunluğu, gerinim pulu gücünün pulun alanına bölümüdür (Pulun alanı, Şekil 2‘de gösterilen bir pulun ilmeklenmiş telleridir). Bir gerinim pulundaki güç yoğunluğu ne kadar yüksek olursa, termal performans da o kadar kötü olur.

Bu özellikler gerinim puluna uygulandığında, ısıyı dağıtacak olan maksimum besleme voltajını belirlemek için kullanılabilir. Eğer besleme voltajı dağıtılabileceğinden önemli ölçüde yüksekse, gerinim pulunun aşırı ısınma ve yanma tehlikesi vardır.

Maksimum Besleme Voltajının Hesaplanması

Maksimum besleme voltajı, aşağıdaki Denklem 1‘den belirlenebilir.

Vmax = Minimum termal hata için maksimum besleme voltajı.
R = Gerinim pulu direnci, tipik olarak 120 ohm, 350 ohm veya 1000 ohm’dur.
A = Gerinim pulunun ızgara alanıdır. (Şekil 2)
T = Sıcaklık gradyanı, gerinim pulu etrafındaki alanın birim uzaklık başına sıcaklık değişimi. Öreğin, tipik bir değer olarak 0.75 ° C/mm veya 0.75 ° K/mm’dir (1 Santigrat derece, 1 Kelvin derece değişime eşittir, fakat Kelvin değerine 273.15 derece ekleyin).
λ = Test edilen parçanın ısıl iletkenliği, W/m*K birimiyle ifade edilir. Çelikler yüksek termal iletkenliğe (50 W/m*K) sahipken, plastikler düşük ısı iletkenliğine (0,05 W/m*K) sahiptir.

Bu terimleri kullanarak, farklı gerinim pulları için bazı örnek hesaplamalar Şekil 3‘te gösterilmiştir.

Gerinim pulu üreticileri (Vishay, Omega, vb.), maksimum besleme voltajını belirlemek için denklemleri ve bu değerleri içeren kılavuzları sağlar. Puldaki kusurların, kurulumdaki hataların ve diğer faktörlerin bu denklemi geçersiz kılabileceğini unutmayın.

Gerinim Pulu Tasarımları

Denklem 1‘deki terimlere dayanarak, gerinim pulu seçerken ve kurarken aşağıdakilere dikkat edilmelidir:

• Izgara Alanı – Gerinme verileri üzerindeki termal etkileri azaltmak için daha büyük ızgara alanına sahip bir ölçü kullanın. Daha büyük bir ızgara alanı, ısıyı daha hızlı dağıtır (Şekil 4).

• Gerinim Pulu Direnci – Gerinme verileri üzerindeki termal etkileri azaltmak için daha yüksek dirençli gerinim pullarını kullanın (120 Ohm yerine 350 Ohm gibi). Genellikle 350 Ohm gerinim pulları fiziksel olarak 120 Ohm olanlardan daha büyüktür.
• Rozet Gerinim Pulları – Üç gerinim pulunu birbirinin üzerine yerleştirerek daha az yer kaplayan rozet gerinim pulları, geleneksel rozet gerinim pullarından daha fazla ısı yaratır (Şekil 5). Gerekmiyorsa üst üste yerleştirilmiş rozet gerinim pullarını kullanmayın.

• Test Yapısı – İdeal olarak, plastikten ziyade metaller gibi yüksek termal iletkenliğe sahip alanlarda test objeleri üzerinde gerinim pulları monte edilecektir. Örneğin, gerinim pulları plastik üzerindeyse, mümkün olan en düşük besleme voltajını kullanın (1 Volt veya daha az).

Stabilizasyon

Ortam sıcaklığı sürekli olarak değişmiyorsa, termal etkiler besleme voltajı uygulandıktan hemen sonra görülür. Termal etkileri minimuma düşürek için, gerinim pulu ve ölçüm sisteminin uzun bir zaman aralığında stabilize olmasına izin verilebilir. (Şekil 6)

Düşük termal yükte, gerinim pulunun daha hızlı dengeleneceğinden, mümkün olduğunda daha iyi termal özelliklere (daha yüksek direnç, daha büyük ızgara alanı vb.) sahip gerinim pullarının seçilmesi her zaman en iyisidir.
Gerinim puluna voltaj verildikten sonra, bir gerinim (test nesnesinin deformasyonuna bağlı olmayan gerinim) görülür. Görünen gerinme bir süre sonra stabilize olacaktır. Stabilize edildikten sonra, gerinim pulu sıfırlanabilir ve minimum termal hatalarla ölçümler yapılabilir.
Bu stabilizasyon fenomeni, denklemi kullanmadan uygun besleme voltajını belirlemek için de kullanılabilir. Bunun için, besleme voltajını yavaşça artırın ve görünen gerinmeyi izleyin. Gerinim kararsızsa voltaj çok yüksektir. Besleme voltajı, görünen gerinim stabil olana kadar azaltılabilir. Bu şekilde, Denklem 1‘de yansıtılmayan ve gerinim pulu üzerinde bulunabilecek kusurlar da dikkate alınmış olur.

Mühendislik hizmetlerimiz veya satışını gerçekleştirdiğimiz sensörler ve veri toplama cihazları hakkında detaylı bilgi için lütfen DTA Mühendislik Test & Ölçüm Bölümü mühendisleriyle iletişime geçiniz.

The post Gerinim Pullarında Besleme Voltajının Seçimi appeared first on .